HomeBuddy

Hello blogger world! Bibihira na talaga ako makapag-everyday update dito. Ewan. I feel na hindi ko na kailangan na everyday gawin pero syempre the day na ginawa ko First Blog ko dito I made a commitment na lagi ako mgpopost so kahit di araw-araw atleast Thrice a week manlang. :) So ano ba masasabi ko? actually Ilang days na din ako di nalabas dito sa aming tahanan. Di kasi ako gala. "homebuddy" ika nga. Madami din naman ano natutunan kahit nasa loob lang ako ng bahay.Mas lalo akong napapamahal sa aking One ond only nephew Yuan. Now na nasali na sa usapan si YUAN. I want to share something about him. Ofcourse! he's my favorite;No choice eh.I really love this kid that I will do anything for him para maging masaya siya. Alam ko naman kasi na di siya habangbuhay na magiging bata. Time is Gold sabi nga.And I know na di naman kami forever magkasama sa iisang bahay,. I know someday pupunta siya sa papa nya who resides in Italy.Di ko naman mapipigilan na lumayo cya kasi First and foremost di ko cya anak. But you know it feels so good na para kang maging isang young mom.anu ba yan.? haha, Actually bago ako ngdecide to go for UST. sabi ko dito na lang kaya ako sa malapit magcollege kasi wala na mag-aalaga kay yuan every Night, I told that to my mom at sabi nya di ko naman anak si yuan. eh kunh yung sarili nga nyang nanay sa Manila ng-aaral ako na tita lang. So may point nga naman si Mommy. tama cya. I should go forward on my goal. Si yuan naman kailangan nya matuto on his own feet and besides may mga mag-aalaga naman dito sa kanya sa bahay. whew! grabe sana mabasa ni yuan toh when he grows up. ":)
Oh well. ! My Thoughts reached its peak,Next time folks!.